Kilka słów na temat tego, czym naprawdę jest koks i jakie są jego właściwości. Koks to paliwo opałowe, które uzyskuje się w procesie przemysłowego wygrzewania węgla kamiennego w wysokiej temperaturze (od 600 do 1200 stopni Celsjusza). Proces odbywa się w piecu koksowniczym przy użyciu gazów spalinowych (dostęp powietrza jest tu bardzo ograniczony).
Niektórzy twierdzą, że kaloryczność koksu i węgla kamiennego jest podobna, prawda jest jednak taka, że koks to paliwo o wyższej kaloryczności niż wszystkie rodzaje węgla kopalnianego. W swym składzie zawiera bowiem od 90 do 95 procent czystego pierwiastka węgla. Wynika z tego, że koks jest bardziej wydajny niż węgiel kamienny – spala się bowiem wolniej, w związku z czym można go rzadziej uzupełniać. Warto też dodać, że jedną z zalet koksu jest brak produktów smołowych, a to wpływa pozytywnie na czystość pieca (dokładniej jego ścianek).
Na koks składają się gąbczaste bryły. Jak w kilku słowach można opisać jego zapach? Otóż koks pachnie jak gazy koksownicze. Natomiast spala się w temperaturze 29 MJ/kg, kiedy płonie ma niebieskawy kolor, warto też dodać, że jest produktem niekopcącym.
Koks dzieli się na 6 rodzajów:
- koks wielkopiecowy (wielkość brył wynosi od 25 do 80 mm lub od 30 do 80 mm)
- koks odlewniczy (wielkość brył wynosi od 60 do 100 mm)
- koks orzech I (wielkość brył wynosi od 40 do 60 mm)
- koks orzech II (wielkość brył wynosi od 20 do 40 mm)
- koks groszek (wielkość brył wynosi od 5 do 25 mm lub od 10 do 25 mm)
- koks koksik (wielkość brył wynosi od 0 do 10 mm)
Głównym zastosowaniem koksu jest zaopatrzenie wielkich pieców przemysłowych znajdujących się w hutach. Może być on też wykorzystywany, jako paliwo dla kotłów grzewczych, znajdujących się w różnego typu warsztatach, kotłowniach, a także w indywidualnych mieszkaniach i domach.
Ceny koksu w ostatnich latach znacznie wzrosły, przez co stali jego użytkownicy musieli zmienić paliwo opałowe, tym samym decydując się na węgiel (który można spalać w posiadanych przez nich piecach).